Wanneer rust op een inlener dezelfde zorgplicht als op een werkgever en hoe ver strekt die verplichting? Die vragen stonden centraal in een uitspraak van de Rechtbank Den Haag van 26 augustus 2025 over een arbeidsongeval met ernstig oogletsel. De rechtbank ging daarbij in op de reikwijdte van artikel 7:658 lid 4 BW, de invulling van de zorgplicht en het vereiste causale verband tussen het ongeval en het uiteindelijke letsel. Hoe deze zaak verliep en wat dit voor u kan betekenen, leest u hier.
Wat speelde er?
De zaak betrof een ingeleende arbeidskracht die via een uitzendconstructie werkzaam was bij een komkommerkwekerij. Tijdens het oogsten kreeg hij een blad van een komkommerplant in zijn oog. Kort daarna ontstonden oogklachten die zich ontwikkelden tot een ernstige hoornvlieszweer en een schimmelinfectie, waardoor hij uiteindelijk het gezichtsvermogen in één oog verloor.
Op de werkplek waren geen veiligheidsbrillen beschikbaar en de arbeidskracht was niet geïnstrueerd over het gebruik van oogspoelvoorzieningen. Hij stelde de inlener aansprakelijk, omdat onvoldoende maatregelen waren genomen om dit risico te voorkomen. De inlener betwistte zowel het causaal verband tussen het incident en het blijvende letsel als de gestelde schending van de zorgplicht.
Wat oordeelde de kantonrechter?
De kantonrechter stelde voorop dat op grond van artikel 7:658 lid 4 BW onder omstandigheden op een inlener dezelfde zorgplicht rust als op een werkgever ten aanzien van personen die onder zijn gezag werkzaamheden verrichten. Die zorgplicht strekt ertoe de werkplek zodanig in te richten en veiligheidsmaatregelen te treffen dat werknemers zoveel mogelijk tegen arbeidsrisico’s worden beschermd.
Allereerst beoordeelde de kantonrechter het causale verband tussen het incident en het uiteindelijke oogletsel. Uit de medische stukken bleek dat kort na het ongeval een ernstige hoornvlieszweer en schimmelinfectie waren ontstaan. Dat de infectie mogelijk mede werd veroorzaakt door een lichaamseigen schimmel, doorbrak het causaal verband niet. Juist doordat het oog tijdens de werkzaamheden was beschadigd, ontstond de mogelijkheid dat de infectie zich kon ontwikkelen. De medische complicatie stond daarom niet los van het arbeidsongeval, maar vormde een gevolg daarvan.
Vervolgens beoordeelde de kantonrechter of de inlener aan zijn zorgplicht had voldaan. Daarbij woog mee dat werknemers bij het oogsten van komkommers vaker oogklachten oplopen doordat zij in aanraking komen met de bladeren van de planten. Daarmee was sprake van een voorzienbaar risico. Van de inlener had daarom mogen worden verwacht dat hij een passende risico-inventarisatie had gemaakt, geschikte persoonlijke beschermingsmiddelen, zoals veiligheidsbrillen, beschikbaar had gesteld, duidelijke veiligheidsinstructies had gegeven, toezicht had gehouden op de naleving daarvan en werknemers had geïnstrueerd over het gebruik van oogspoelvoorzieningen. Nu deze maatregelen achterwege waren gebleven, oordeelde de kantonrechter dat de inlener zijn zorgplicht had geschonden.
Ook het beroep op eigen schuld slaagde niet. Volgens de rechtbank was niet gebleken van opzet of bewuste roekeloosheid aan de zijde van de werknemer. Dat hij geen gebruik had gemaakt van aanwezige spoelflessen kon hem niet worden verweten, omdat hij niet op de aanwezigheid daarvan was gewezen. De kantonrechter verklaarde daarom voor recht dat de inlener aansprakelijk is voor het ontstaan en de gevolgen van het arbeidsongeval en veroordeelde de inlener en diens verzekeraar tot vergoeding van de volledige schade van de werknemer.
De volledige uitspraak leest u hier.
Belang voor de praktijk
Deze uitspraak onderstreept dat op een inlener op grond van artikel 7:658 lid 4 BW onder omstandigheden dezelfde zorgplicht rust als op een werkgever. Dat betekent dat ook een inlener actief moet beoordelen welke arbeidsrisico’s zich kunnen voordoen en passende maatregelen moet treffen om die risico’s zoveel mogelijk te voorkomen.
Voor de praktijk benadrukt de uitspraak het belang van een actuele risico-inventarisatie, het beschikbaar stellen van geschikte persoonlijke beschermingsmiddelen, duidelijke veiligheidsinstructies en adequaat toezicht op de naleving daarvan. Ontbreken dergelijke maatregelen, dan kan een inlener aansprakelijk zijn voor de volledige schade die een ingeleende arbeidskracht tijdens zijn werkzaamheden lijdt, ook wanneer het uiteindelijke letsel ernstiger uitvalt door een medische complicatie.
Heeft u vragen over werkgeversaansprakelijkheid? Neem gerust contact op met de arbeidsrechtadvocaten van SPEE advocaten & mediation. Wij denken graag met u mee.