Als men in algehele of beperkte gemeenschap van goederen is gehuwd, is bij een echtscheiding het uitgangspunt dat de ontbonden gemeenschap bij helfte wordt verdeeld. De rechtbank Den Haag heeft op 8 januari 2026 (ECLI:NL:RBDHA:2026:2196) een uitspraak gedaan over de draagplicht betreffende gezamenlijke schulden.
De casus
In deze uitspraak zijn partijen vóór 2018 met elkaar gehuwd en zijn zij geen huwelijkse voorwaarden overeengekomen, wat betekent dat tussen hen een algehele gemeenschap van goederen bestaat. Partijen hebben zowel bezittingen als schulden.
De vrouw voert in deze procedure aan dat de man een appartement in Egypte in eigendom heeft dat hij verhuurt en dat hij hier inkomsten uit verkrijgt. Ook heeft de vrouw aangegeven dat de gelden van de leningen, die tot de gemeenschap behoren, niet besteed zijn in het huishouden en de vrouw deze gelden niet ter beschikking heeft gehad. Verder heeft de vrouw aangevoerd dat de draagplicht voor de schulden niet op haar dient te rusten, omdat de man deze gelden heeft gebruikt voor de aanschaf van het appartement in Egypte, terwijl hij dat appartement heeft verzwegen met de bedoeling deze buiten de verdeling te houden.
De man ontkent dat hij in Egypte een appartement heeft gekocht en hier huurinkomsten uit ontvangt. Ook heeft de man betwist dat de gelden van de leningen niet zijn besteed in het huishouden en de vrouw deze gelden niet ter beschikking heeft gehad. De man heeft verzocht te bepalen dat partijen ieder voor de helft draagplichtig zijn voor de leningen en de schulden.
De vrouw heeft ter onderbouwing van haar stelling dat partijen eigenaar zijn van een appartement in Egypte foto’s en WhatsApp-berichten overgelegd. Uit deze berichten blijkt dat er recent nog inkomen is gegenereerd uit een appartement in Egypte.
Oordeel van de rechtbank
De rechtbank is van mening dat uit deze omstandigheid kan worden afgeleid dat partijen inderdaad eigenaar zijn van een appartement in Egypte. De man heeft geen geloofwaardige verklaring gegeven voor de inhoud van de WhatsApp-berichten. De man heeft de eigendom van het appartement onvoldoende gemotiveerd weersproken, waarmee in deze procedure van het eigenaarschap moet worden uitgegaan.
De vrouw heeft een advertentie overgelegd van een appartement dat vergelijkbaar is met het door de man aangekochte appartement. Hieruit blijkt volgens de vrouw dat de waarde van het appartement € 198.733,00 bedraagt. De gestelde waarde is door de man niet weersproken. De rechtbank gaat daarom uit van die waarde.
Omdat de man het appartement heeft verzwegen, verliest hij in beginsel zijn recht op de helft van de waarde daarvan. Dat deel komt dan toe aan de vrouw. De vrouw wil dit extra aandeel op een slimme manier gebruiken: in plaats van geld te ontvangen stelt zij voor het appartement aan de man toe te delen, maar dan wel onder de voorwaarde dat hij alle gezamenlijke schulden volledig voor zijn rekening neemt. Op die manier zal de waarde die haar toekomt worden verrekend met de schulden die zij anders had moeten meebetalen.
Omdat de man het bestaan van het appartement heeft verzwegen, ziet de rechter aanleiding om over de waarde van dit appartement en de hoogte van de schulden te beslissen zoals door de vrouw verzocht. Het appartement in Egypte wordt aan de man toebedeeld en op grond van de redelijkheid en billijkheid wordt een afwijkende draagplicht tussen partijen vast gesteld voor de huwelijkse schulden, te weten dat alle huwelijkse schulden voor rekening van de man komen. De rechtbank gaat ervan uit dat geen van partijen hierdoor wordt over- of onderbedeeld.
Dit is een interne verdeling van de schulden tussen partijen en kan niet tegen derden – zoals de schuldeisers – worden ingeroepen. De vrouw heeft hiermee weliswaar bereikt dat de man verplicht is om alle schulden te dragen, maar omdat die verplichting alleen tussen partijen zelf geldt en schuldeisers zich daar niets van aan hoeven te trekken, is de vrouw niet gevrijwaard van problemen in de toekomst. Als de man de schulden niet betaalt, om wat voor reden dan ook, kunnen de schuldeisers de vrouw toch aanspreken voor de volledige schuld. De vrouw heeft dan wel het recht om hetgeen zij dan betaalt op de man te verhalen, maar als de man dan geen verhaal biedt, staat zij met lege handen en heeft zij alsnog de schulden betaald die zij juist niet wilde hebben.
Conclusie
Zoals uit deze uitspraak blijkt, kan een rechter bij de verdeling van een ontbonden gemeenschap van goederen rekening houden met gedrag van partijen tijdens de procedure, zoals het verzwijgen van bezittingen. Wie probeert gemeenschappelijke goederen buiten de verdeling te houden, riskeert zijn volledige aanspraak daarop te verliezen. Bewijsvoering speelt hierbij een belangrijke rol: zelfs foto’s en WhatsApp-berichten kunnen doorslaggevend zijn. Toch laat deze zaak ook zien dat een gunstige uitspraak niet altijd volledige zekerheid biedt. De praktische uitvoerbaarheid van de verdeling, zeker als het gaat om buitenlands onroerend goed of een wederpartij die geen verhaal biedt, blijft een punt van aandacht.
Wordt u geconfronteerd met een echtscheiding waarbij bezittingen of schulden in het geding zijn? Bij SPEE advocaten & mediation hebben de advocaten en mediators jarenlange ervaring in het familierecht en specifiek ook in het familierecht voor ondernemers. Neem voor deskundig advies gerust contact met ons op.