Grensarbeider: u staat (veel) sterker dan u denkt!

Regelmatig stellen werkgevers en werknemers ons vragen die te maken hebben met het thema ‘arbeidsongeschiktheid’. De re-integratie van een zieke werknemer bezorgt – zo blijkt – menigeen hoofdpijn. Wanneer de zieke werknemer een grensarbeider betreft die in Nederland werkt en in het buitenland woont, wordt de re-integratie zelfs nog gecompliceerder. Dit lichten we hieronder toe.

Als een werknemer zich ziek meldt, dan heeft de werkgever er in principe belang bij om vast te stellen of de werknemer inderdaad arbeidsongeschikt is. De werkgever dient zich voor de beoordeling hiervan te laten bijstaan door een arbodienst of bedrijfsarts. Met andere woorden: de werkgever kan niet zelf beoordelen of sprake is van arbeidsongeschiktheid. De arbodienst, althans een (gecertificeerde) bedrijfsarts, dient te beoordelen of een werknemer arbeidsongeschikt is. En het is diezelfde arbodienst of bedrijfsarts die moet adviseren over de re-integratie van de werknemer. Als werknemer is dit goed om te weten.

Hanteert de werkgever controle- en verzuimvoorschriften dan dient er goed op gelet te worden dat dit redelijke voorschriften zijn. De controle- en verzuimvoorschriften mogen de werknemer namelijk niet onnodig belasten. Bovendien mogen de controle- en verzuimvoorschriften geen te vergaande inbreuk maken op de persoonlijke levenssfeer van de werknemer. Ook dit is voor u als werknemer natuurlijk goed om te weten.

Vaak wordt de zieke werknemer opgeroepen om te verschijnen op het spreekuur van de arbodienst of bedrijfsarts. Hier in onze grensregio waar veel grensarbeiders wonen en werken, ligt dat soms wat gecompliceerder dan de meeste mensen denken. Wat namelijk niet iedereen zich realiseert, is dat een zieke werknemer die in Nederland werkt, maar in het buitenland woont, in principe in diens woonland gecontroleerd moet worden door een arts. Verplicht een werkgever een zieke grensarbeider om in Nederland het spreekuur van de bedrijfsarts te bezoeken, dan is dat in principe in strijd met het vereiste respect voor de gezondheidstoestand van de werknemer. Met andere woorden: een werknemer die in Nederland werkt, maar in België of Duitsland woont, moet in zijn woonland (dus in België of Duitsland) gecontroleerd worden door een bedrijfsarts en hoeft dus niet naar Nederland af te reizen om in Nederland het spreekuur van de bedrijfsarts te bezoeken. Dit hangt bijvoorbeeld samen met het antwoord op de vraag of de gezondheidssituatie van de werknemer zich ertegen verzet om naar Nederland te reizen, en of de werkgever bereid is de reis- en verblijfkosten van de werknemer te vergoeden. Ook dit is voor u als werknemer natuurlijk goed om te weten.

In dat kader wijzen wij u op een uitspraak van het gerechtshof ’s-Hertogenbosch (Hof ’s-Hertogenbosch 18 februari 2014, ECLI:NL:GHSHE:2014:451), waarin het gerechtshof oordeelde dat uit Europese wet- en regelgeving volgt dat de werkgever niet van de werkneemster mocht verlangen dat zij zich naar Nederland zou begeven om zich aldaar door de bedrijfsarts te laten onderzoeken. Bovendien heeft een in het buitenland woonachtige werknemer geen deskundigenverklaring nodig om een loonvordering in te stellen op grond van artikel 7:629a van het Burgerlijk Wetboek, aldus oordeelde het gerechtshof ’s-Hertogenbosch. Het gerechtshof ’s-Hertogenbosch onderbouwt dit door te verwijzen naar de strekking van de Europese wet- en regelgeving, die als doel heeft om het vrije verkeer van werknemers te bevorderen. In dat kader moet voorkomen worden dat een werknemer in bewijsmoeilijkheden komt. Zodoende mag de werknemer volstaan met het opvragen en aan de werkgever overleggen van een arbeidsongeschiktheidsverklaring van een arts uit het land van zijn woonplaats.

Ook de rechtbank Overijssel heeft in oktober 2016 een vonnis gewezen, waarin de rechter oordeelde dat de werkgever de grensarbeider niet mocht verplichten om het spreekuur van de bedrijfsarts in Nederland te bezoeken. Vanwege de weigering van de werknemer, een grensarbeider, om het spreekuur van de bedrijfsarts in Nederland te bezoeken, had de werkgever de loonbetaling gestaakt. Ten onrechte, aldus de kantonrechter. De werkgever werd daarom veroordeeld om het loon alsnog te betalen aan de werknemer.

Bent u een grensarbeider dan kunnen er voor u dus afwijkende regels gelden met betrekking tot uw re-integratie, waarmee u uw voordeel kunt doen!

Een andere veel gemaakte fout is dat Nederlandse werkgevers regelmatig in Nederland een ontslagprocedure starten om zo een grensarbeider te proberen te ontslaan. Dit terwijl de kantonrechter in dat geval niet bevoegd is om de ontslagprocedure te behandelen. Wanneer de grensarbeider hiertegen verweer voert, zal de kantonrechter alleen al om deze reden de arbeidsovereenkomst niet kunnen beëindigen. Ook hier staat de grensarbeider dus vaak veel sterker dan dat hij misschien in eerste instantie denkt!

Laat u zich als grensarbeider dus goed informeren over uw rechten en plichten, bij voorkeur door een advocaat die gespecialiseerd is op het gebied van grensarbeiders!

Heeft u vragen? Neem gerust contact op met een van onze arbeidsrechtadvocaten. Wij zijn ook gespecialiseerd op het gebied van grensarbeiders.

SPEE advocaten & mediation Maastricht